temporary stedelijk 3

stedelijk @ de ateliers - talking film: pierre bismuth en raimundas malasauskas
do 26 april 20:00

 

Locatie: De Ateliers, Stadhouderskade 86, Amsterdam
Tijd: 20.00 - 21.30 uur
Voertaal: Engels
Toegang: gratis
Reserveren: noodzakelijk, via reservations@stedelijk.nl

De Ateliers en het Stedelijk Museum presenteren met genoegen Stedelijk @ De Ateliers: Talking Film, met filmmaker en kunstenaar Pierre Bismuth en curator Raimundas Malasauskas. Deze avond spreken Bismuth en Malasauskas over Bismuths huidige activiteiten en zijn plannen voor de toekomst. Zij doen dat aan de hand van een aantal films, zoals Eternal Sunshine of the Spotless Mind (in 2005 ontving Bismuth samen met Michael Gondry en Charlie Kaufman een Oscar voor het beste scenario voor deze film), The All Seeing Eye en The Jungle Book Project.

De in Frankrijk geboren Bismuth is een van belangrijkste conceptuele kunstenaars van dit moment. Zijn werk vormt een technisch en esthetisch consistent oeuvre met onder meer films, installaties, foto's en video's. Bismuth gebruikt de taal van de kunst als instrument om onze perceptie van de werkelijkheid, en dan vooral van culturele producten te bestuderen. Zijn werk getuigt van de nodige humor, morrelt aan conventies en laat de kijker zelf nog eens kritisch nadenken, zelfs oog in oog met culturele objecten waarvan duidelijk is wat ze betekenen.

Biografieën

(Op verzoek van Bismuth en Malasauskas zijn deze biografieën gebaseerd op een handlees-sessie van helderziende Valentina Desideri)

Het begin van Pierre Bismuths carrière is in nevelen gehuld. Niemand weet met zekerheid wat er is gebeurd of hoe het allemaal is begonnen. Het enige wat we zeker weten is dat zijn vader een grote rol speelde, ten goede of ten kwade, en dat Pierre al vroeg in zijn leven grote verantwoordelijkheden kreeg. Als jongeman was hij artistiek begaafd, op meerdere terreinen, maar hij wist vooral goed hoe hij geld kon verdienen. Impulsief en pragmatisch als hij was, kon hij zijn zorgen omzetten in avonturen, die weliswaar soms wat riskant waren, maar ook het nodige opleverden. Hoewel geen echte relschopper, wist hij toch hoe hij de grenzen kon oprekken: het ontbrak hem niet aan zelfvertrouwen en mede dankzij zijn gevoel voor humor hield hij genoeg afstand om die grenzen altijd in het oog te blijven houden en ging hij nooit te ver.

Pierre had al vroeg in de gaten dat, wat hij ook met zijn leven zou doen, hij er een succes van zou maken. Toch was er een ingrijpende tragische liefdesaffaire voor nodig om hem te temmen. Het einde van deze relatie, hoe pijnlijk ook, was het begin van een rustiger en duidelijk opgaande lijn in de kunstwereld. Het gestage tempo waarin Bismuth zich bij zijn situatie neerlegde, was omgekeerd evenredig aan de opwaartse spiraalbeweging waarmee zijn talenten zich ontplooiden. Pierre kreeg een gezin en erkenning, maar bleef altijd lol trappen: te allen tijde een bon vivant. Dankzij zijn sterke gestel heeft Pierre altijd een redelijk goede gezondheid behouden – tot op de dag dat daar, zachtjes, een einde aan kwam, en hij overleed.

Zo gretig als Raimundas Malasauskas alles om hem heen in zich opnam en zich door alles liet meeslepen, zo gemakkelijk had hij kunnen afglijden naar de donkere kant van zijn fantasierijke aard. Gelukkig had hij ook nog een andere zijde - een die beslist pragmatischer was - en die hij, begin twintig, verder ontwikkelde. Dankzij een belangrijk experiment, hier verder niet ter zake doend, kon hij enige afstand nemen van zijn misschien wat al te vertrouwde kijk op de wereld en leerde hij zelfstandiger te denken, en ook zijn overgevoelige kant, die hij van kinds af aan had, beter te begrijpen en te beheersen. Er opende zich een nieuwe wereld voor Raimundas, te midden van een wervelwind aan invloeden, fascinaties en talenten.

Deze woeste en veranderlijke energie kreeg een nieuwe vorm toen hij een partner vond die hem heel veel goed deed. Deze persoon bepaalde zijn lot. Raimundas wist mee te surfen op deze dragende golf en ontdekte in alle rust zijn voornaamste talenten, en hij legde zich daarbij neer. Dat bracht hem tot een nieuw inzicht in zichzelf, of beter gezegd het gebrek aan 'zelf', en resulteerde in een relatief milde midlifecrisis. Zijn omgeving bleef hem steunen en vooral ook stimuleren, en wel in zo'n mate dat hij waarschijnlijk niet genoeg tijd had voor een ernstigere crisis. Hoe dan ook, het gaf hem precies de respijt en diepgang die hij nodig had. Zijn actieve leven bloeide toen hij zich vrij voelde om de meer subtiele lijnen te volgen die alle aspecten van zijn leven en werk omvatten. Raimundas werd aan het eind van zijn leven rijk, en eindigde waar hij ooit begonnen was.